الهی و ربی من لی غیرک؟

یک بوسه از لبان خدا چید هرکسی

از هر شعاع حضرت خورشید! هرکسی

از چهرهها گذشت، گرفتار نقطه شد

خال لب نگار مرا دید هرکسی

برخواست از سریر ولی سربلند شد

سر را به خاک میکده سایید هرکسی

جام و لب و تمام وجودش معطر است

یک جرعه از لبان تو نوشید هرکسی

خورشید! روشناییمان از جمال توست

آتش گرفت، روی تو بوسید هرکسی

الهی و ربی من لی غیرک؟...

اگر شما نمونهای مانند نمونهی حسین ابن علی (علیهما السلام) پیدا کردید آنوقت بگویید چرا ما هر سال باید یاد حسین ابن علی را تجدید کنیم؟ آنچه که در حسین ابن علی در این حادثه عاشورا و در آن ابتلاء و مص الهی و ربی من لی غیرک؟...

بیسر و بیدست و بیمشک و علم پا میشود
یا حسین بن علی تنهای تنها میشود؟

«یا أخا أدرک أخا» را در مقاتل خواندهام
چند سطری بعد آقا قامتش تا میشود

«العطش» دیگر نمیگوید کسی اما حسین
در نگاه دخترش بند معما میشود

در جواب «أین عمّی» او ستون را میکشد
بیستون، خیمه میافتد، خیمه رسوا میشود

بیستون، آقایمان تنها میان قتلگاه...
بیستون پای حرامی به حرم وا می شود

الهی و ربی من لی غیرک؟...

إِنَّ اللَّهَ اشْتَري مِنَ الْمُؤْمِنينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ في سَبيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْراةِ و الهی و ربی من لی غیرک؟...

یک کودک چند ساله، مردم، سرباز

اهواز گلوله خورده از دشمن باز

از خون شهیدان تو خون شد دلمان

ایران با توست بار دیگر اهواز

الهی و ربی من لی غیرک؟...

تو پیکِ خوش خبرِ سیم ساقِ من هستی

عزیز و دلکش و باب مذاق من هستی

میان خاطره های تمام زندگی ام

تو عاشقانه ترین اتفاق من هستی

اگر زمین و زمانه شبِ زمستان است

ستاره سحری و اجاق من هستی

به کوه و دشت و طبیعت چه حاجت است مرا

که همنشین من و هماتاق من هستی

میان سیب و انار و هلو مخیرم و

درخت میوه نه، بانو، تو باغ من هستی

الهی و ربی من لی غیرک؟...

قشنگ و با عظمت، یا حقیر و زشت، رفیق
قمار زندگی است این، نه سرنوشت، رفیق

کسی به یاد صفای بنای کاهگلی
گذاشت روی همان خشت کهنه خشت، رفیق

و دیگری ته بن بست های پست مدرن
به دل خیال "رها میشوم" سرشت، رفیق

مرادمان همه عشق است، نیست؟ خرده مگیر
از این به بعد به مسجد بگو کنشت، رفیق

جهنم است سزایم، مگر نه؟
آخر کار
ببین که آمده ام با شما بهشت، رفیق

به ما نگاه نکرد او، به خویشتن نگریست
که زیر نامه اعمالمان نوشت: رفیق

الهی و ربی من لی غیرک؟...

عَسي رَبُّکُمْ أَنْ يَرْحَمَکُمْ وَ إِنْ عُدْتُمْ عُدْنا وَ جَعَلْنا جَهَنَّمَ لِلْکافِرينَ حَصيراً

الهی و ربی من لی غیرک؟...

راه حل تاتارکیویچ برای به دست دادن تعریفی از اثر هنری که جامع و مانع باشد، استفاده از یک فرمول (یا گزاره) انفصالی است:

اثر هنری یا مانند سازی اشیاست، یا ساختن فرمهاست، یا فرانمود تجربه هاست به طوری که بتواند (یا قصد داشته باشد که بتواند) شعف یا عاطفه یا تکانی ایجاد کند.

اما آیا اگر آثاری چون چشمه مارسل دوشان یا چهار و سی و سه ثانیه جان کیج را هنری بدانیم، با نظریه نهادی راحتتر توجیه نمیشوند؟

الهی و ربی من لی غیرک؟...

لذتهای مشترک میان نفس و تن به تمامی متکی بر انفعالات است، به نحوی که کسانی که انفعالاتشان میتواند به ژرفترین نحو به حرکت در آید میتوانند از دل انگیزترین لذتهای این زندگی برخوردار شوند. راست است ک الهی و ربی من لی غیرک؟...